Llyfrgell Genedlaethol Cymru :: Y Bywgraffiadur Cymreig

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

MORRIS , LEWIS (‘ Llewelyn Ddu o Fôn ’; 1701 - 1765 ), bardd ac ysgolhaig , mab hynaf Morris ap Rhisiart Morris ( Morris Prichard ) [q.v.] , a brawd i Richard , William , a John Morris (gw. yr ysgrifau arnynt); g. yn 1701 (bedyddiwyd 2 Mawrth 1700/1 ) ym mhlwyf Llanfihangel Tre'r Beirdd . Fel ei frodyr, dysgodd grefft ei dad; gellid tybied wrth ei eiriau ef ei hunan na chafodd nemor ysgol, ond gellir hefyd amau a oedd hyn yn llythrennol wir, o gofio ei gyraeddiadau. Yn ei ugeiniau, ac yntau eto'n byw gyda'i rieni ym Mhentrerianell , yr oedd ganddo fusnes mesurwr tir , a chafodd waith gan deulu Bodorgan (gw. yr ysgrif ar Meyrick o Fodorgan ) — bu'r cyswllt hwn yn fanteisiol iawn iddo ef ac i'w frodyr. Yn 1729 , penodwyd ef yn ‘chwiliwr’ i'r dollfa ym mhorthladdoedd Biwmares a Chaergybi , a daliodd y swydd honno hyd 1743 , eto heb ollwng ei fusnes fel mesurwr tir . Trwy ddylanwad teulu Bodorgan ar Thomas Corbett , o swyddfa'r llynges, cyflogwyd ef, mor gynnar â 1737 , i wneuthur ‘survey’ o rai o borthladdoedd Cymru , a serch i'r cynllun hwn gael ei roi o'r neilltu am ysbaid, ailgydiwyd ynddo yn 1741 — yn 1748 y cyhoeddwyd y Plans of Harbours, Bays and Roads in St. George's and the Bristol Channels (cyhoeddodd ei fab William , a nodir isod, ail argraffiad yn 1801 ). Yn y cyfamser yr oedd Lewis Morris wedi symud (erbyn 1742 , meddai William ei frawd) i Geredigion , i chwilio am blwm , ac ni ddychwelodd i Fôn mwyach. Yn 1746 , pan benodwyd William Corbett (brawd y Thomas Corbett uchod) yn stiward maenorydd y Goron yng Ngheredigion — yr oedd Lewis Morris eisoes yn 1744 wedi gwneuthur ‘survey ’ o gwmwd Perfedd , un o'r maenorydd hyn — penodwyd Lewis Morris yntau'n ddirprwy-stiward , ac ar yr un pryd yn gasglydd y doll yn Aberdyfi . Ni chafodd heddwch o hynny hyd ei fedd. Heriai ysweiniaid Ceredigion hawl y Goron ar y mwyn plwm, ac wrth raid, ar Lewis Morris , swyddog lleol y Goron , y disgynnai eu llid — unwaith ( 1753 ) llwyddasant am amser byr i'w fwrw i'r carchar yn Aberteifi . Cynnil iawn hefyd oedd y cymorth a gafodd gan yr awdurdodau yn Llundain , yn herwydd croesddylanwadau gwleidyddol ar y rheini; yr oedd yntau'n eu tramgwyddo gan ohirio anfon ei gyfrifon i mewn yn brydlon, a hawlient ei fod felly'n drwm yn eu dyled. Ar ben hyn, yr oedd â'i fys mewn anturion preifat yn y gwaith plwm — hollol gyfreithlon, ond eto'n ymyrryd i raddau â'i waith swyddogol. Rhwng popeth, yr oedd beunydd mewn helbulon. Bu'n rhaid iddo fynd bedair gwaith ( 1753 , 1754 , 1755 , 1756-8 ) i Lundain i achub ei gam; collodd ei swydd yn Aberdyfi ( 1756 ); a bu mewn perygl mawr o orfod ‘ad-dalu’ symiau mawrion. Gwastatawyd yr ymryson yn 1760 , a gwnaethpwyd yntau'n ustus heddwch yng Ngheredigion , ond yn ddiddadl fe gollodd lawer iawn o arian, ac nid rhy lwyddiannus fu ei ymdrechion o hynny ymlaen i'w ddigolledu ei hunan drwy gloddio am blwm ar ei gyfrifoldeb personol, serch iddo wario llawer o arian ei wraig yn yr ymdrechion hynny. Honnir weithiau iddo farw'n dlawd; ond yn ei eiriau ef ei hunan ‘ nid oedd mewn angen, nac ychwaith mewn esmwythyd ’ yn niwedd ei oes — gwir mai rhyw £66 oedd yr amcangyfrif o'i eiddo personol pan fu farw, ond yr oedd gan ei wraig stad fechan, a gall hefyd fod rhyw gymaint o elw i'w ddisgwyl oddi wrth ei anturiaethau yn y plwm. Eto i gyd, ni ddeil hyn ar y gorau mo'i gymharu â'r dyddiau pan oedd ef (chwedl ei frawd Richard ) ‘ yn rhowlio mewn arian, fesur sacheidiau o filoedd o bunnoedd .’ Bu f. 11 Ebrill 1765 , o'r parlys ac anhwylderau eraill , a chladdwyd yn eglwys ei blwyf, Llanbadarn-fawr . Dyn tywyll ei bryd (fel yr awgryma ei lysenw) oedd ‘ Llewelyn Ddu ' — dyn tal, lysti, gwritgoch, heini i'r olwg allanol, ond er hynny'n cwyno beunydd (fel ei frodyr) dan yr asthma a'r gowt a'r pruddglwyf . Ni ellir chwaith mo'i alw'n ddyn dymunol — yr oedd yn falch, yn sgornllyd, yn ymffrostgar, yn oriog, ac yn afrywiog ei dymer.

Serch hyn oll, yr oedd yn Gymro eithriadol wlatgar, ac yn un o gymwynaswyr pennaf ei genedl. Er inni gofio ei eiriau bustlaidd am Oronwy Owen (a sgrifennwyd mewn fflam o ddicter nad oedd yn gwbl ddi-achos), bu mewn gwirionedd yn gefn ymroddgar i lenorion yng Nghymru ar hyd ei oes, pa faint bynnag a laddai arnynt — dengys ei lythyrau atynt y gofal (a'r amynedd yn wir) a wariodd ar eu cynghori ac ar ddiwygio eu gwaith. Dywedir yn fynych ei fod ef a'i frodyr yn dirmygu'r ‘canu rhydd,’ ond camddeall yw hynny — gwir fod y Morysiaid yn ystyried y canu hwnnw'n is ei radd na'r ‘canu caeth,’ ond ynddo'i hunan yr oedd yn hollol gymeradwy ganddynt. Yn wir, yr oedd Lewis Morris o flaen ei oes yn ei werthfawrogiad o'r ‘penillion telyn,’ ac yn ddigri ddigon, y darn o'i waith ef ei hunan sy'n fwyaf adnabyddus heddiw yw ‘ Caniad y Gog i Feirionydd .’ Serch hynny, yr hen ganu cynganeddol oedd agosaf at ei galon (mor fore â 1720 yr oedd yn cywydda ), a'i ymdrech lwyddiannus ef a'i ‘ysgol’ i roi bywyd newydd i hwnnw fu ei gyfraniad pennaf i'n llenyddiaeth fel y cyfryw. A chyda'r diddordeb hwn yn yr hen brydyddiaeth, cydredai diddordeb yn yr iaith ei hunan, ac yn hynafiaethau'r genedl. Ei ddau arwr ym maes gramadeg a geirfa'r Gymraeg oedd John Davies o Fallwyd ac Edward Lhuyd [qq.v.] a'i freuddwyd oedd helaethu a diwygio gwaith John Davies , a orffwysai (fel y dywedodd Lewis Morris yn hollol gyfiawn yn 1761 ) ar sylfaen ry gyfyng o adnabyddiaeth o'r hen farddoniaeth, am na allai'r Dr. Davies gael hyd i ddigon o lawysgrifau. Casgler llawysgrifau, felly (neu wneud copïau ohonynt), a thynner y geiriau a'u hystyron, y ffurfiau a'r cystrawennau, allan o'r rheini. Gyda'i ddirmyg plwyfol o Ddeheuwyr, ni roes Lewis Morris gwbl chwarae teg i ymdrechion Moses Williams a William Gambold a Thomas Richards (gw. yr ysgrifau arnynt) — dylid er hynny nodi iddo ef a'i frodyr roi pob help i Richards i ddwyn allan ei eiriadur. Y mae'n berffaith sicr mai Lewis Morris , erbyn canol y 18fed g. , oedd yr awdurdod pennaf ar yr iaith Gymraeg , a chydnabyddid hynny gan bawb, yng Nghymru ac o'r tu allan iddi.

Boddwyd geiriadur arfaethedig Lewis Morris ym môr ei helbulon. Felly hefyd am waith arall o'i eiddo, sef geiriadur o enwau lleoedd yng Nghymru , a alwai ef yn Celtic Remains . Fe orffennwyd hwn, mae'n wir, yn 1757 , ond nid oedd gan y Cymmrodorion ddigon o arian i'w gyhoeddi; ni chyhoeddwyd mo'r rhan gyntaf ohono cyn 1878 , gan D. Silvan Evans , ac erys yr ail ran mewn llawysgrif yn y Llyfrgell Genedlaethol — ar y mater hwn, gw. G. J. Williams yn atodiad 1943 i Gylchgrawn y Llyfrgell , 30-2. Methiant, drachefn, fu antur fore ganddo i gyhoeddi o'i wasg breifat (arni hi, gw. Ifano Jones , Printing and Printers in Wales ) ddetholion o'r hen bethau — ni ddaeth ond un rhifyn allan, Tlysau o'r Hen Oesoedd , 1735 . Pan sefydlodd ei frawd Richard yn 1751 Gymdeithas y Cymmrodorion , tybiai Lewis y datblygai'r gymdeithas honno'n ‘academi’ Gymreig , debyg i'r ‘ Academi Ffrengig ’ neu'r ‘ Royal Society ,’ a lluniodd restr faith (a welir yng Ngosodedigaethau'r Gymdeithas) o bynciau ymchwil i'r Cymmrodorion weithio arnynt. Ar waethaf y siom a gafodd yng nghyfarfoydd y gymdeithas (yn ystod yr ymweliadau â Llundain y cyfeiriwyd atynt), daliodd i anfon cynhyrchion dysgedig i Richard , i'w darllen yn y cyfarfodydd. Ond nid ar y llinellau uchelgeisiol hyn y datblygodd gweithgareddau'r Cymmrodorion . Rhwng popeth, ar wahân i'r Tlysau , y Plans , a'r Short History of the Manor of Creuthyn [ sic ] yn 1756 , ni chyhoeddwyd yn ystod bywyd Lewis Morris ddim o'i waith ond y brydyddiaeth ganddo sydd yn Diddanwch Teuluaidd 1763 , Hugh Jones o Langwm [q.v.] . Y mae cyfrolau lawer o'i lawysgrifau yn yr Amgueddfa Brydeinig ac yn y Llyfrgell Genedlaethol .

Bu Lewis Morris yn briod ddwywaith. Yn 1729 priododd eneth ifanc o'r enw Elizabeth Griffiths o Dŷ-wriddyn , Rhoscolyn , a fu f. cyn 1741 . O'u tri plentyn, bu'r ddwy ferch fyw ar ôl 1745 , sef Margaret ( 1731 - 1761 ), a briododd yn annosbarthus ac a fu farw'n adfydus, ac Ellen ( 1732 - 1823 ), a briododd ddwywaith ac a gafodd wyth o blant o'i phriodas gyntaf a phedwar o'r ail. Ar 20 Hydref 1749 cymerth Lewis Morris (a oedd ar y pryd yn byw yng Ngallt Fadog gerllaw Aberystwyth ) ail wraig, Anne Lloyd , aeres stad fechan Penbryn yn nyffryn Melindwr ( Goginan ); yn 1757 symudasant i Benbryn , ac yno y bu ef farw. Y mae gwahanol farnau ynghylch Anne Morris ; dygymyddai'n dda â Richard a William Morris , ond y mae beirniadaeth eu nai John Owen [q.v.] arni'n ddeifiol — a bu raid iddo ef fyw dan yr unto â hi. Ganed 10 o blant o'r ail briodas (bu chwech ohonynt fyw ar ôl eu tad), ac wrth raid nid ysgafnodd hyn feichiau Lewis Morris yn ei flynyddoedd diwethaf. Yr unig un o'r plant y mae'n rhaid ei enwi yw'r pedwerydd mab, WILLIAM MORRIS ( 1758 - 1808 ), a briododd aeres Blaen-nant , Llanfeigan , Brycheiniog , ac a gladdwyd yno ( Theophilus Jones , Hist. Brecknock (3ydd arg.), iv, 31) — hwn a ailgyhoeddodd Plans of Harbours ei dad. Mab iddo ef oedd Lewis Edward William Morris ( 1797 - 1872 ), cyfreithiwr yng Nghaerfyrddin ; a mab i hwnnw oedd y bardd ( Syr ) Lewis Morris [q.v.] . Yn 1772 , daeth gweddw Lewis Morris yn ail wraig i William Jones o'r Gwynfryn yn Llancynfelin — disgynnydd o'i briodas gyntaf ef oedd yr hynafiaethydd William Basil Jones [q.v.] , esgob Tyddewi . Bu hi f. yn 1785 .

Llyfryddiaeth:

(gol. J. H. Davies ; mynegeion gan Hugh Owen );

(gol. Hugh Owen )= , xlix;

(gan J. E. Lloyd );

D. Lleufer Thomas , ‘Lewis Morris in Cardiganshire,’ yn , xv;

O. Beynon , ‘Lead Mining at Esgair y Mwyn in the time of Lewis Morris,’ yn , xi;

Saunders Lewis , ;

T. Parry , (mynegai);

G. J. Williams , ‘Llythyrau at Ddafydd Jones o Drefriw,’ yn atodiad 1943 i ;

Helen M. Ramage , ‘Anrhydeddus Gymdeithas y Cymmrodorion, yn , i, rhifyn 2;

a'r cyfeiriadau arbennig a roddwyd uchod.

Awdur: